Η παρούσα ιστορική αναδρομή αποτελεί προϊόν εργασίας και προσφορά του Πανοσιολογιότατου Αρχιμανδρίτη Ιωακείμ Αρχοντού.


Στήν κλασσική περίοδο (500-323 π.Χ.) τά Ψαρά ἐξακολουθοῦν νά βρίσκονται στήν ἱστορική ἀφάνεια. Τό μόνο ἀρχαιολογικό στοιχεῖο, πού φανερώνει ὅτι ὑπῆρξαν ἴχνη κατοικήσεως ἑντοπιζόμενα στήν περιοχή τοῦ Παλιοκάστρου, εἶναι ἡ κεραμική. Μάλιστα διαπιστώνεται ἡ στενότητα τῶν σχέσεων μέ τήν Χίο ἀπό τήν ἀρχαϊκή περίοδο, γεγονός πού ὁδηγεῖ στήν εἰκασία τό νησί νά ἀποτελοῦσε τμῆμα τοῦ Χιακοῦ κράτους.

Στήν ἀρχαία ἑλληνική γραμματεία τῶν κλασσικῶν χρόνων τά Ψαρά ἀναφέρονται ἀπό τόν μεγάλο ρήτορα Δημοσθένη (384-322 π.Χ.) στά Σχόλιά του στήν Ὀδύσσεια τοῦ Ὀμήρου: «Ψυρία, νῆσος ἐστιν ἀπέχον τε σταδίους ν΄ τῆς Χίου, ὅ καί αἰγιαλόν ἔχει, ἐν ᾦ ἐστι λιμήν ἐκδεχόμενος ἀπό τοῦ Αἰγαίου Πελάγους ταρασσομένας τάς ναῦς · μέμνηται Δημοσθένης». Εἶναι ἡ πρώτη σημαντική γραπτή πληροφορία πού μᾶς δίνει πληροφορίες γιά τό νησί. Δέν ἀναφέρει κατοικίσιμη περιοχή ἀλλά λιμάνι, στό ὁποῖο κατέφευγαν γιά προστασία ἀπό τό τρικυμισμένο Αἰγαῖο τά πλοῖα. Πρέπει νά εἶναι ὁ σημερινός λιμένας τῶν Ψαρῶν στά βόρεια τοῦ Παλιοκάστρου.

 
Ανάρτηση Αποφάσεων στο Διαδίκτυο | Δήμος Ψαρών