Η παρούσα ιστορική αναδρομή αποτελεί προϊόν εργασίας και προσφορά του Πανοσιολογιότατου Αρχιμανδρίτη Ιωακείμ Αρχοντού.


Κατά τή Γεωμετρική περίοδο (περίπου 1100 – 700 π.Χ.) ἡ ἱστορική πορεία τῶν Ψαρῶν μᾶς εἶναι σχεδόν ἄγνωστη. Πολύ πιθανόν στόν μυκηναϊκό οἰκισμό τοῦ Ἀρχοντικιοῦ συνέβη ὅτι & στά μεγάλα ἤ μικρά μυκηναϊκά κέντρα, τά ὁποῖα ἀπό τό τέλος τοῦ 13ου αἰ. γιά ἄγνωστους ἀκόμη λόγους εἴτε καταστρέφονται εἴτε παρακμάζουν & στό τέλος ἐγκαταλείπονται. Στήν προκειμένη περίπτωση ἡ ὁργανωμένη οἰκιστική περιοχή του Ἀρχοντικιοῦ ἄγνωστο πότε & γιά ποιούς λόγους ἐγκαταλείπεται & δίνει τήν θέση της στήν εὑρισκόμενη στό νότιο ἄκρο τοῦ νησιοῦ, μακρόστενη, ἀπόκρημνη & φυσικά ὁχυρωμένη χερσόνησο τοῦ Παλιοκάστρου – τήν σημερινή Μαύρη Ράχη. Στά 1961 ὁ ἀρχαιολόγος Σ. Χαριτωνίδης συνέλεξε στόν χῶρο αὐτό ὄστρακα & παρατήρησε ἴχνη κατοικήσεως.

Κατά τήν ἐξεταζόμενη χρονική περίοδο γράφηκαν τά Ὄμηρικά Ἔπη (8ος αἰ. π.Χ.). Στήν Ὀδύσσεια ὁ Ὄμηρος ἀναφέρεται στά Ψαρά, τά ὁποῖα ὁνομάζει Ψυρίη. Ὁ βασιλιάς τῆς Πύλου Νέστορας ἐξιστορώντας στόν Τηλέμαχο τά συμβάντα τοῦ τρωϊκοῦ πολέμου & τίς περιπέτειες τῆς  ἐπανόδου τῶν Ἑλλήνων άπό τήν Τροία λέγει: Μετά τή Λέσβο ἔπρεπε «...νά περάσουμε βόρεια τῆς Χίου, πλέοντας δίπλα στό νησί Ψαρά, οἱ δέ ἄλλοι ἤθελαν νά περάσουν μεταξύ Χίου & Μίμαντος...» (Ὀδύσ. Γ΄, 170-171). Οἱ στίχοι αὐτοί ἀποτελοῦν τήν ἀρχαιότερη γραπτή μαρτυρία γιά τό νησί.

 
Ανάρτηση Αποφάσεων στο Διαδίκτυο | Δήμος Ψαρών